ROEL MUSKEE: Verjaardagen gaan boven trainen
Een amateurvoetbaltrainer die op derde, vierde en vijfde klasse niveau werkzaam is, is niet te benijden. Hij kan de vergelijking met een sociaal werker (Johan Derksen zou zeggen ‘piepelmanager’) moeiteloos doorstaan. Zijn belangrijkste taak is niet meer om voetballers beter te maken en ze met een goed strijdplan het veld in te sturen, nee, zijn voornaamste zorg is om de groep bij elkaar te houden. Hij moet een collectief smeden en zorgen dat iedereen in de selectie zich happy voelt. Om dat voor elkaar te krijgen moet je spelers geen weerwoord geven en ze zoveel mogelijk in de kont kruipen. Want als je vandaag de dag tegen de voetballers zegt waar het op staat en ze tegen je in het harnas jaagt, vragen ze overschrijving aan naar een andere vereniging of ze stoppen. En dat kunnen de kleine clubjes zich niet veroorloven. Die hebben elk been keihard nodig om de verschillende elftallen te kunnen bemannen.
De huidige generatie voetballers (natuurlijk zijn er uitzonderingen!) wil het voor het zeggen hebben en baasje spelen. De trainer wordt te vaak behandeld als een voetveeg, is de loopjongen die alles maar moet slikken. Die pilonnen klaarzet en ballen uit de bossen haalt. Ook het bestuur is in hun ogen geen autoriteit meer. Het krijgt ervan langs als er een keertje geen grensrechter is, de kantine niet op tijd open is of de lijnen niet goed zichtbaar zijn. Alsof de heren voetballers recht van spreken hebben. Bij hen gaan verjaardagen boven trainen en een weekendje weg boven een promotiewedstrijd. Hoe ik daar op kom?
Voor een poosje terug las ik in de krant een reactie van een teleurgestelde trainer die drie spelers miste terwijl zijn ploeg voor promotie moest voetballen. De betrokkenen gingen er een weekendje tussenuit en waren niet genegen terug te komen. Ondanks de grote belangen! Voetbal je een heel seizoen om wat te bereiken en dan dit. De beste man had er dan ook geen goed woord voor over. Ik had het met hem te doen, de stakker. Net goed dat hij ze via de media een keertje aanpakt, dacht ik bij mezelf. Maak ze maar belachelijk. Nagel ze maar aan de schandpaal. Gek word je van deze types.
Maar het verhaal is nog niet af. Een week later las ik tot mijn grote verbazing dat in de returnwedstrijd de drie dissonanten terug waren (en meespeelden!) doch de trainer absent. De honneurs werden waargenomen door een jeugdtrainer. Mijn broek zakte wel tien meter af nadat ik deze informatie tot mij had genomen. Dan wil je ook niet anders, dacht ik bij mezelf. Eerst commentaar leveren op de spelers en vervolgens zelf wekblijven. Dat kan je niet maken. Dan is je geloofwaardigheid in een keer weg.
Waarschijnlijker is echter dat die er allang niet meer was en dat de beste man bij zichzelf dacht: zoeken jullie het allemaal maar lekker uit, nou ga ik eens een keertje doen waar ik zin in heb. Ik kan hem eigenlijk niet eens ongelijk geven.
Roel Muskee
Reacties (2)
Dag Roel,
je doelt waarschijnlijk op de situatie SV Mussel vorig seizoen, waarin er inderdaad 3 spelers in het uitduel tegen Vitesse'63 afwezig waren en Jan Bouma er niet was tijdens het thuisduel.
De drie heren hadden het weekendje echter eind 2009 al geboekt, toen SV Mussel tegen degradatie vocht. De promotiewedstrijden kwamen geheel onverwacht. Dus de zwarte piet naar deze spelers schuiven is niet geheel terecht.
Trouwens, kom je binnenkort nog eens naar de Slenk? Tijdje niet gezien!
Roel heeft volkomen gelijk. Dat zeggen spelers nou altijd: 'Ik had het al lang geleden gepland'. Of dat een excuus is. Je kunt toch altijd rekening houden met nacompetitie, zowel voor promotie als degradatie. In de klasses van 12 ploegen speelden afgelopen jaren 4 nacompetitie. Dat is 1 op 3.
Een paar jaar geleden bij Eems Boys laat de beste speler de finale van de nacompetitie naar de 1e klasse lopen om een vrijgezellenfeestje ! (Eems Boys won nog wel van Olde Veste).
Het is de tijd waarin we leven.
Maar trainers moeten het goede voorbeeld geven, anders is het hek helemaal van de dam.