Was het nu een geluksvogel of een gevalletje van domme pech. Tsutomu Yamaguchi verbleef op 6 augustus 1945 voor zaken in Hiroshima toen een Amerikaanse bommenwerper een atoombom boven de Japanse stad losliet. Yamaguchi overleefde de bom, liep slechts gescheurde trommelvliezen en een verbrand bovenlijf op en keerde drie dagen terug naar Nagasaki, waar het hoofdkantoor van zijn bedrijf gevestigd was. Eenmaal in het kamertje van zijn baas wierpen de Amerikanen boven Nagasaki de tweede atoombom. Yamaguchi kwam opnieuw met de schrik vrij. Er stierven naar verluidt 150.000 mensen; Yamaguchi was de enige officieel geregistreerde overlevende. De geluksvogel. Toch? Maandag overleed hij op 93-jarige leeftijd aan de gevolgen van maagkanker.
Van Yamaguchi naar Ger Lamberts is een enigszins buitenproportioneel sprongetje dat enige uitleg behoeft. Maar ik moest maandag ineens aan Lamberts denken. De trainer werd vlak voor de Kerst ontslagen door voetbalclub Leeuwarden. Een gebrek aan chemie, oordeelde het bestuur. Lamberts hield zich tegen de pers op de vlakte, maar wie goed luisterde, hoorde duidelijk waar zijn voorgangers bij Leeuwarden ook al zo vaak over klaagden: het eerste elftal van Leeuwarden bestaat voor een deel uit chronisch te laat komende, betweterige, pseudo-vedetten, waar op zijn zachtst gezegd moeilijk mee te werken is. Lamberts sprak na zijn ontslag over pech, maar zal zich inmiddels gelukkig prijzen. Leeuwarden gaat namelijk degraderen en dat blijft Lamberts in ieder geval bespaard. Bovendien, mevrouw Lamberts zal blij zijn dat manlief zijn doordeweekse frustraties voorgoed op het trainingsveld van Leeuwarden heeft achtergelaten.
Het bruggetje van Lamberts naar Jan van Raalte is gauwer gemaakt. Van Raalte werd als vroegste vogel van allen al na een wedstrijdje of vijf door hoofdklasser HHC Hardenberg aan de kant gezet. Het beoogde schokeffect bleef uit, HHC ging juist slechter spelen en pechvogel Van Raalte lag iedere zaterdagavond krom van het lachen naar teletekstpagina 693 te kijken. De oud-prof van Cambuur is nog vrolijker gestemd nu net bekend is geworden dat hij de nieuwe trainer van Drachtster Boys wordt. Die ploeg promoveert dit jaar nog naar de hoofdklasse, verslaat HHC volgend seizoen twee keer en bezorgt Van Raalte zijn droombaan: het trainersschap van Harkemase Boys. Lucky bastard.
‘Als men iets kapot laat vallen, heeft men daarna vaak geluk’ is de definitie van het spreekwoord ‘scherven brengen geluk’. Daar geloof ik wel in: dat je eerst iets moet stuk maken voordat je de schoonheid ziet. Maar het verkrijgen van een gelukzalig gevoel heeft veel, zo niet alles, met de juiste karaktereigenschappen te maken. Karaktereigenschappen die ik overigens lang heb moeten ontberen.
Ik mislukte volledig op school, maakte er in het leger een zootje van, kwam altijd te laat op mijn werk, koos steevast het verkeerde meisje en werd tot overmaat van ramp geen profvoetballer. Wiens schuld dat allemaal was? Niet de mijne. Ik werd voor mijn gevoel altijd tegengewerkt en merkte dat in veel relaties de juiste chemie ontbrak.
Ik heb het ook meegemaakt. Dat de trainer eruit vloog omdat de chemie ontbrak. Het bestuur bleef zitten, de spelers ook, maar de trainer ging. Het hoort erbij. De neuzen staan niet altijd dezelfde kant op, soms ontbreekt de wisselwerking en dreigt het linkerrijtje te worden gemist. Dat mensen dergelijke belegen drogredenen met droge ogen durven uitspreken, is mij overigens een raadsel. Het zijn stuk voor stuk clichés, bijna altijd uitgesproken door stuurloze bestuurders van doormodderende voetbalclubs.
Ontslagen trainers. In de meeste gevallen is het gewoon een kwestie van de verkeerde man, op de verkeerde plaats in de verkeerde tijd. Net zoals Tsutomu Yamaguchi dat in het échte leven overkwam.
Radboud Droog
Reacties (0)