RYNK BOSMA: ‘Skiete Willy’
Het wedstrijdrecord van het ‘kanon van Eindhoven’ moest een keer sneuvelen en afgelopen weekend wist de bijna altijd trouwe goalie uit Enschede, Sander Boschker het in zijn bezit te krijgen: 529 duels voor een club. De juiste man voor het juiste record, zou je bijna denken. Hij had het al eerder kunnen pakken als hij niet dapper een geldelijk uitstapje had gemaakt naar het immer vijandelijke Ajax. Een jaartje bankzitten voor ruim een half miljoen, het is te doen als werknemer. Fred Grim van Cambuur deed dat ook een aantal jaren, terwijl deze sluitpost ook nog ‘roots’ had in de culturele hoofdstad van Nederland.
De nieuwe recordhouder past prachtig bij het pas verworven record, een redelijk trouwe doelman die altijd het midden van de voetbalweg bewandelt. Zelden zal hij opvallen door grootse reddingen of opvallende uitspraken. Hoewel… het record maakte hem toch een beetje stoutmoedig of misschien wel overmoedig want twee weken geleden kwam hij zowaar tot kritische opmerkingen over ploeggenoten die de kantjes er af zouden lopen. Een uitzondering, een verbaal acrobatennummer van een verder muisgrijze doelman.
Hoe anders was het met de onttroonde recordhouder Willy van der Kuylen. Blij dat deze schietgrage PSV’er dit lengterecord kwijt is, het paste niet bij hem. Het is als 70 jaar getrouwd zijn: het loopt zoals het loopt met de nodige mazzel zonder dat de eigen verdienste een hoofdrol speelt. Die 311 doelpunten, dat past pas echt bij het kanon. Topscorer aller tijden in de eredivisie. Een splijtende lange pass die het spel ineens kon verplaatsen zoals dat later bij Ronald Koeman of Ruud Krol zo werd gewaardeerd. Een verlamde doelman van AS Roma die slechts het hoofd opzij wendt als het fluitende projectiel van Willy van der Kuylen vanaf de penaltystip rakelings langs zijn hoofd scheert. Links aannemen, rechts schieten of omgekeerd, een tweebenige vedette die nooit een vedette wilde zijn en ook niet kon zijn in de schaduw van de al te zelfbewuste Amsterdammers die toen de dienst uitmaakten. Samen met het al even grote keeperstalent doelman Jan van Beveren uit Emmen boden zij weerstand tegen Cruijff en co. Het heeft beide voetballers tientallen interlanden gekost terwijl middelmaat als Jan Jongbloed bij de gratie van Amsterdam wel mocht meedoen.
Willy zou nooit een jaar op de reservebank van Ajax gaan zitten puur voor het geld. Misschien had hij wel wat randstedelijk lef kunnen gebruiken, misschien had hem dat ook tijdelijk wereldroem verschaft. Maar Willy, die eenmaal zelfs een gat in het net schoot, (dat er overigens al in zat) wist wat hij wel en niet kon. En dat heeft ook zijn charme en bespaart ons veel ellende want anders had hij nu als tv-analist naast Willem van Hanegem gezeten, ook een groot voetballer, maar wel iemand die de laatste jaren niet weet wat hij wel en niet kan.
‘Skiete Willy/Willy van der Kuylen een fenomeen’ zo heette de door Jan Winkelmolen geschreven biografie over ‘Mister PSV’ die in 2002 verscheen. Hij voetbalde van 1964 tot 1981 bij PSV en speelde maar liefst 844 officiële wedstrijden voor PSV. Slechts 22 interlands speelde hij waarin hij 7 maal scoorde. Prachtige deeltitel, Skiete Willy, je zou dat motto bijna in een andere betekenis de huidige voetbalbestuurders in binnen- en buitenland willen toewensen.
‘Skiete’ op de steeds grotere uitwassen die het huidige voetbal als sport bedreigen. Geen grote transfers in dit nog prille jaar want de schulden lopen maar op. HFC Haarlem is ter ziele, daar moesten 43 mannen per maand rondkomen van 150.000 euro, gemiddeld dus 3.488 euro per maand. Redelijk modaal als je dat afzet tegen de 30.136 euro die Lionel Messi per dag incasseert. ‘Skiete’ ook op uitwassen die rondom Ajax zweven, 30 of 40 camera’s in een stadion, een miljoenenbedrijf, maar een schwalbe van een heuse overtreding onderscheiden met behulp van moderne middelen is al te veel gevraagd. Het zijn allemaal klungelige hoofdzaken die meer aandacht verdienen dan de moralistische aandacht die de collegiale penetraties van John Terry krijgt.
Wat dat betreft is het niet meer de tijd van het ‘skiete’ van Willy van der Kuylen, maar de tijd van de meedeinende, kleurloze, onbesproken keeper uit Tukkerland die zo veel heren moet dienen dat er zelden belangrijke beslissingen worden genomen die het voetbal echt vooruit helpen.
Rynk Bosma
Reacties (0)