RYNK BOSMA: Wuppies en nepindianen
‘Als voetbal is in de man, is de wijsheid in de kan’, zo zou je het spreekwoordenarsenaal van vroeger kunnen ‘updaten’ aan de vooravond van het WK in Zuid-Afrika. Als de voetbalprimadonna’s straks in dit wel erg arme en gewelddadige land uit het vliegtuig afdalen is er alleen oog voor de grasmat en de finale. De bloedvlekken die her en der aan de totstandkoming van de voetbaltempels kleven worden niet opgemerkt. Ook de schrijnende armoe die een aantal weken zorgvuldig wordt weggemoffeld ontgaat de meeste deelnemers. Of dat verwijtbaar is, blijft de vraag omdat je niet alle onrecht en onjuist verdeelde rijkdom op de schouders van een aantal voetbalmiljonairs kunt laden. De paradox is natuurlijk dat al die armoelijders vier weken lang euforisch en trots zijn omdat hun land even het centrum van de wereld zal zijn in al zijn landschappelijke pracht en praal. Het is een sprookje dat de armoedige bevolking de kans biedt voor even zijn eigen, veelal uitzichtloze bestaan achter zich te laten.
Die ontsnapping aan de realiteit krijgt in Nederland andere dimensies. Schaamteloze commercie vermomd in een Kabouter Plopmuts, gewapend met die vreselijke oranje toeters, zittend op een oranje wc-bril. Volwassen mannen met wuppies of heuse voorzetborsten voor mannen, ja echt, getooid met biermerkhoeden en op de achtergrond zelfs een local hero als de nepindiaan met stadionverbod. Naar schatting zullen 10 miljoen Nederlanders het voetbal volgen, economische prognoses hebben het over een rendement van 700 miljoen indien Nederland wereldkampioen wordt.
‘Nederland als land heeft maar één ambitie, en dat is wereldkampioen voetbal worden. Nu al annexeren wij het succes van onze oosterburen in München als het eigen succes’, zo sprak een ietwat dwarsige Bekende Nederlander. Hij zal vermoedelijk een van de weinige Bekende Nederlanders zijn die niet voor de camera’s zal verschijnen om zijn of haar oneindig oninteressante onkunde in een wolk van ijdelheid toe te vertrouwen aan de rest van Nederland. Dwaasheid vermomd als praatvermaak.
Die dwaasheid, zeg maar dat gebrek aan relativering of wijsheid, heeft natuurlijk al lang lokale navolging. Neem bijvoorbeeld de blauwwit gekleurde, stervende zwanen uit Leeuwarden die al schreeuwend het gras van de vv Hardegarijp opzochten. Het betrof een nacompetitieduel tussen Broekster Boys en Blauw Wit ‘34. Terwijl de trainersbank van Broekster Boys ingetogen op zijn plaats bleef, meende Blauw Wittrainer Jaap de Blaauw een portie uit Brabant geïmporteerd theater te moeten opvoeren richting scheidsrechter. Het kreeg prompt navolging in het veld. Na afloop werd er nog even ongegeneerd gefeest, gevolgd door een platte Japiaanse imitatie van Louis van Gaal met als boodschap ‘Wij zijn de besten van Leeuwarden’. Genoegdoening vanwege een al vroeg geschonden trainersego heet dat, zo viel een dag later te lezen. De dwaasheid speels in de marge vermomd als oranje roeptoeter.
Het niet verlengen van een trainersovereenkomst kan zelfs tot dwaasheden van het formaat ‘oranje voorzetborsten voor mannen’ leiden. Francisco Metz van het Amelandse Geel Wit zag zijn verbintenis ook niet verlengd. Kennelijk voor deze man een reden om de wijsheid van berusting om te ruilen voor de dwaasheid van een verkeerde geldingsdrang. Een onschuldige wedstrijd van de D-junioren van Geel Wit leidde tot ongewenste bemoeienis van deze man. Een spelertje van tegenstander Rijperkerk, let wel met een beperking van bijna het gehele alfabet, misdroeg zich in de ogen van deze volwassen man zodanig dat zijn onfeilbare, psychologische voetbalkennis nodig was om het spelertje tot de orde te roepen. Een poging van de leidster van dit voetballertje om even wat medische achtergrondinfo te verschaffen, werd op onbeschofte wijze weg gewimpeld (,,Een vrouw met zo’n gezicht, daar praat ik niet mee’’). Een dag later wist arbiter Strampel wel raad met de nog in functie zijnde, opnieuw zich misdragende trainer. De tribune werd zijn plek, Geel Wit in het ongelijk gesteld en een week later volgde de sportieve wraak: de bij 0-2 gestaakte wedstrijd werd bij opponent De Vogels uitgespeeld en dat werd 8-0.
Oranje wc-brillen, Kabouter Plopmutsen, wuppies en roeptoeters zullen de komende tijd de dwaze versierselen zijn van het ‘wijgevoel’ dat hun dragers zoveel vrolijkheid zal bezorgen. Misschien kan die nepindiaan met stadionverbod wel een mooi plekje op Ameland krijgen, hoewel hij voor zo veel trainersdwaasheid eigenlijk toch te vrolijk is.
Rynk Bosma
Reacties (0)