Het perspraatje
‘Nee, ik vind niet dat we met 1-4 zijn weggespeeld. Het is wat geflatteerd. Ik vond ons zelfs beter, we scoorden alleen niet. Ja, het zal best dat mijn collega vond dat zij controleerden, maar dat vind ik dus niet. Het waren vier counters, zo simpel is het. Wíj maken het spel, alleen als die bal er niet in gaat, ja, dan kun je er op wachten. Zo is het spelletje. Ik had ze gewaarschuwd. Ik zei: jongens, let op. We wisten dat ze een snelle linksmidden hadden, op het moment dat ze er uitkomen zoekt hun rechtsbuiten het centrum op, die spits laat zich zakken, de linkshalf crosst over de hele en duikt in dat gat en d’r komen er altijd twee of drie mee, dat weet je, maar onze anticipatie was onder de maat. Je ziet het gewoon vier keer gebeuren. Nee, ik vind niet dat ik als trainer tactisch heb gefaald.”
“Dat is een rare manier van denken. Dan zie je het volgens mij niet. Het klopte tactisch juist wel. We hebben er de hele week op getraind, we zijn daarna bij elkaar gaan zitten en in de voorbespreking heb ik er nog op gehamerd. Ik zei zo gaan we het doen: Henk blijft staan als rechtsback, Friedrich ondersteunt in de positie voor hem, Klaas-Jan zoekt waar die spits heen gaat, Johan blijft in het centrum, Gert en Roelof zouden in die situatie switchen, omdat je het over specifieke kwaliteiten hebt, Jan nam de zone voor zijn rekening en Wim zou die linksmidden coute que coute afstoppen. Je hebt het in principe over logische dingen, simpele afspraakjes, maar als de taken niet worden uitgevoerd houd het op. Nee, het was niet te ingewikkeld. Het is amateurvoetbal, maar we speelden niet tegen Real Madrid toch?”
“Zo’n beste ploeg is het ook niet. Ze parasiteren op die snelle voorhoede en schakelen, ja, dat kunnen ze wel. Ik principe hebben wij meer in de mars te brokkelen. Waarom we er dan niet meer uithalen? We hebben veel blessures gehad, ik kan zo vier, vijf man opnoemen die nog niet optimaal zijn en soms missen we net dat beetje geluk. Als je er in de eerste tien minuten twee in legt, loopt zo’n wedstrijd heel anders. Ik vind ook dat ons twee penalty’s zijn onthouden. Kijk, counteren is niet zo moeilijk. Je moet het alleen willen. Wij kiezen voor voetbal. Dat betekent dan wel dat iedereen bij de les moet zijn en dat onbrak er vanmiddag aan. Mijn dochter van vier, die ruimt haar kleren niet op, al maak je daar afspraken over. Maar da’s logisch, dat is een kind. Dit zijn mannen van 25, 30 jaar, ze willen allemaal naar de Topklasse en het liefst naar Harkemase Boys. Dan vind ik dat ik ze op hun verantwoordelijkheden kan wijzen. Ik moet het niet doen in het veld. Ik ben maar een Jan Lul in de dug-out.”
“Wat betreft onze spitsen, die ballen moeten er gewoon in. Daarvoor staan ze er. Die kans van Rolf, die had mijn opa met zijn verschrompelde paddenstoel gemaakt. Dat heb ik hem in de rust laten weten. Dit accepteer ik niet. Het gaat om je drive. Jij vindt dat we geen kansen creëerden? Dat vind ik dus wel. Een schot vanaf de zestien is geen mogelijkheid? Wat is het dan? Een pak waspoeder? Wat jij onachtzaamheden in hun verdediging noemt, noem ik afgedwongen. Omdat wij pressie zetten. Nou, daarover verschillen wij dan van mening. Valt me trouwens vaker op, dat jullie journalisten het altijd weer anders zien, dan lees ik de krant en dan denk ik, ik heb bij een andere wedstrijd zitten kijken. Als objectieve kijker zeg ik, wij hebben de wedstrijd gemaakt.”
“Wij speelden helemaal niet hard. Hoe kom je daar toch bij jongen? Ja, vijf gele kaarten en een rode. Nee, je hebt feiten en feiten. Zag je hoe wij ze kregen? Ik wil de nederlaag niet op de scheids schuiven, maar hij was wel een factor. Greep erg snel naar zijn borstzak. In ieder geval bij ons. Die rode was een lachertje. Derk moet die bal niet wegschoppen, nee, maar om daar direct geel voor te geven, dan denk ik nounou… en als je daar vervolgens wat van zegt.... Voetbal is emotie, we moeten mekaar geen mietje noemen. Wat? …nee, hij heeft hem niet aangeraakt… Ik vind dit zoeken hoor. Heb jij het zelf gezien dan, heb je het zelf gezien? Ja? Nou, ik heb het niet gezien. Ik denk dat ze weer instructies uit Zeist hebben gekregen. De bobo’s willen meer geld in het laatje. Wat jij met twee benen inkomen noemt van Wim, noem ik een ongelukkige botsing. Hij was een fractie te laat. Wat jij dan niet ziet en ik als trainer dus wel is dat ie uit zijn evenwicht was gebracht en raar uitkwam. En om nou meteen te gaan liggen kermen… Dat ie zich liet wisselen, daar zakt me de broek helemaal van af. Ik denk: wat wil je nou jongen? Je hebt je zin, Wim heeft geel dus ga staan. Ja, ze zeggen dat ie zes weken is uitgeschakeld. Geloof jij het? Ik zal je vertellen, die voetbalt volgende week gewoon weer. Wat? Weet je wat jongen, schrijf jij lekker je verhaal. Jij wilt negatief zijn, doe dat lekker. Je moet je wel beseffen dat de media op deze manier het voetbal kapot maakt.”
Herman Sandman
Reacties (1)
Moi Herman
heb dit even gelezen , en wat ik eruit opmak wat scheidsrechters betrefd, dan ben ik het volkomen met je eens,er worden op heel kinderlijke manier een gele kaart getrokken en als je een doodschop krijgt dan trekken ze niks,wat die doodschop betrefd nou ik heb het geweten, ik denk nou zal die wel geel krijgen op zijn minst maar niet dus, wat doet die klootzak van een scheids ook nog, geeft die lul mij geel en hun een vrije trap, ik zei tegen hem , van nou nou hier zakt mij de broek vanaf scheids,hij schopte mij z'n beetje dor midden en hij ging vrijuit, opdat moment had ik al geel maar promt trokt ie nog een keer een kaart voormij en dat was rood, dat werd dus douchen voor mij, en die hufter van een speler van sellingen lachte me ook nog uit, en zei daarop, van zo ik heb je mooi een kaart aan genaaid, ik vind personelijk en die regel moeten ze ook invoeren, wie een ander een kaart wilt aan naaien moet er zelf 1 krijgen, dan is dat kaarten naaierij mischien ook een keer afgelopen, maar goed! ik werd na de wedstrijd wel in m'n gelijk gesteld en we hebben erover gepraat en zei dat ie het fout heeft ingeschat,en dus kwam ik ook niet op de wedstrijd formulier van scheidsrechter B Poker uit musselkanaal.kijk en dat vind ik nou wel weer sportief van die scheids dat ie na de wedstrijd z'n fout toegaf,en dat ik vrijuit ging, waren alle scheidsrechters maar zo, dat ze hun eigen fouten ook maar eens toegaven, dan was er ook niet zoveel ellende op het voetbalveld.
groetjes Stef