NOORDSCHESCHUT - Urk was in Noordscheschut de betere ploeg totdat de thuisclub na 25 minuten het eerste schot het doel losliet. Het was meteen raak en het begin van een periode waarin de organisatie bij de ploeg van Jan Schulting meteen op de loop was. Urk kwam toch op gelijke hoogte, kwam weer op achterstand en sloot opnieuw aan. Willem Hendrik Schraal zette zijn ploeg op voorsprong, maar in de slotminuten mocht Noordscheschut een penalty benutten waar door de wedstrijd toch nog in een gelijke stand eindigde: 3-3. Aanvallend lijkt Urk aardig op de goede weg, maar in verdedigend opzicht was het vandaag een gatenkaas.
Urk oogde gretig, speelde de bal goed rond en liet Noordscheschut van het kastje naar de muur lopen. Maar twee keer kwam de thuisclub er verrassend snel uit en even zoveel keren was het gevaarlijk voor het Urker doel. En de derde keer was het raak. Een afstandsschot, dat wel. Maar Roy Hoyer kon wel heel gemakkelijk uithalen. De laatste linie kreeg het maar niet voor elkaar om orde in de verdedigende chaos te scheppen. Zowel in het centrum als op de rechterkant stonden Siemen Lindeboom en Maarten Dijkhuizen telkens verkeerd en ook het uitverdedigen door het centruk verliep bepaald niet vlekkeloos.
Aanvallend moest het gevaar vooral van William de Boer en Jelle Loosman komen. De routinier sjouwde als vanouds, maar de jaren gaan wel tellen. Maar toch was de oud-aanvoerder verantwoordelijk voor de gelijkmaker door net even een stap eerder bij de bal te zijn dan een tegenstander. Dé manier en voorbeeld voor zijn ploeggenoten van hoe je zoiets doet. Het moet gezegd, doelman Harrald Brakel hielp wel een handje mee. En dat besefte Jelle Loosman ook door niet al te uitbundig te juichen. In de voorliggende minuten had Cornelis Koffeman laten zien hoe het wel moet. Hij maakte twee gevaarlijke kansen van de thuisclub onschadelijk.
Irritante gedrag
Noordscheschut kwam in het begin van de tweede helft opnieuw op voorsprong. En opnieuw werd de Drentse ploeg door verdedigende fouten van Urk in het zadel geholpen. Urk zette meten aan en Jelle Loosman kon de balans koppend in evenwicht brengen. Een opsteker voor de bezoekers, die met de minuut sterker leken te worden. Maar de twaalfde man van Noordscheschut, grensrechter Prins, toverde zijn sterke troef tevoorschijn. Bij iedere aanval van Urk ging de vlag omhoog en scheidrechter Loovers, die zich uitsluitend rond de middencirkel begaf, honoreerde dat irritante gedrag steeds opnieuw terwijl hij aan de andere kant Henk Jelies een paar keer voor joker liet staan. En de smerige overtreding op de enkels van William de Boer werd ook niet bestraft.
Jan Schulting wilde nog meer pressie uitoefenen en bracht Willem Hendrik Schraal binnen de ploeg. Er kwam meten meer dreiging. Gerrit Tol had de bal alleen maar af te geven aan de invaller, maar koos er voor om zelf vanuit een onmogelijke positie succes te behalen. De kans ging hierdoor verloren. Na een hachelijke situatie voor het Urker doel, waarin Cornelis Koffeman verkeerd en onnodig uit zijn doel kwam, sloeg Willem Hendrik Schraal toch nog toe.
Wapenfeit
Urk leek op rozen te zitten en probeerde de wedstrijd uit te spelen. Dat leek te lukken totdat de bal bij Urk op de stip ging na een onschuldige handsbal in de defensie. De arbiter kende geen twijfel al valt het te betwijfelen of hij het voorval zelf wel heeft gezien. Spelers en publiek van de thuisclub maakten zoveel kabaal dat het bijna wel waar geweest moest zijn. Martin Santing faalde niet: 3-3. Het was het laatste wapenfeit van de wedstrijd.
Bron: Op Urk
Reacties (0)