Tieme Woldman: Ouwetjes

Geplaatst:
Tieme-Woldman

Terwijl Memphis zijn Bentleys naar Lyon verscheept en daar weer vrienden met de bal en de rest van de wereld probeert te worden en Martin Ødegaard zich in de therapeutische rust van Heerenveen uit de beruchte jonge-voetballers-dip probeert te dribbelen, flitsten oldschool Roger Federer en Rafael Nadal als jonge goden in de finale van de Australian Open. De een 35 jaar en de ander 30 jaar, tig ervaring tegen tig ervaring en een lading plezier en enthousiasme waar Emile Ratelband jaloers van wordt. Tel daar de 39-jarige Tom Brady die in z’n eentje de Super Bowl bij elkaar wierp en Erik Guay die als 35-jarige wereldkampioen op de Super G werd en Patricia Paay die met een seksfilmpje heel Nederland in de ban houdt bij op en het is klip en klaar: de ouwetjes heersen op dit moment.

Werd tijden lang alles rond en boven de 27 jaar afgeschreven als over de top, op z’n retour, ouwe lul of doos en vervangen door het zoveelste 17-jarige supertalent dat het honderd procent absoluut zeker ging maken, is er nu serieus sprake van een ommekeer. Ervaring telt weer mee en is niet langer een vies woord. De oldies Robin van Persie en Wesley Sneijder om maar eens wat namen te noemen werden uit het Nederlands elftal weggelachen, bij hun laatste wedstrijd kregen ze, o voetbalhumor, van hun collega’s een rollator cadeau en eenmaal weer thuis kregen ze via de post de gouden schaal voor 100 interlands door de KNVB toegestuurd. Lulliger kun je niet afgeserveerd worden, maar new kid on the block Memphis zou dat allemaal doen vergeten en het Nederlands elftal naar grootse EK’s en WK’s stuwen. De werkelijkheid liep echter even anders en Memphis zakte door het ijs en het niveau van de derde divisie heen en voetbalminnend Nederland houdt de adem in of we het WK in 2018 wel halen. Terwijl dat nergens voor nodig is: kijk naar Federer en andere routiniers en mix de ervaring van Van Persie en Sneijder met het talent van de jonkies onder leiding van een bondscoach die ego’s kan kneden en wij kleuren volgend jaar heel Rusland oranje en trekken Poetin dwars door onze polonaises heen.

Bij de amateurs zal deze revival niet anders zijn want trainers lezen ook kranten en kijken ook naar Jinek en ik geef je op een briefje dat zij de komende weken een beroep doen op ervaren spelers die naar het tweede of derde afgezakt waren om plaats te maken voor de toekomst die niemand in de weg wil staan. Maar jonkies en druistigheid blijken een onlosmakelijk duo en de ervaring van de ouwetjes helpt de jonkies om kampioen te worden, de nacompetitie te halen of te ontlopen en om simpelweg beter te worden. Zelf reken ik ook op een telefoontje van mijn oude trainer, ik ben 51 en bulk van de ervaring: ik heb bijvoorbeeld nog tegen Oring gevoetbald en er zijn er niet zo verschrikkelijk veel die dat kunnen zeggen. Ik ben al volop in voorbereiding en heb mezelf op een rantsoen van vier keer seks in de week en maximaal één hamburger per dag gezet. Om de brug naar de jonkies te slaan heb ik een oude Bentley gekocht en m’n rechterarm vol laten tatoeëren, de jongens van de barbershop wilden Patricia Paay full blown op mijn biceps zetten.  Na lang dubben heb ik voor Madonna gekozen omdat zij meer van mijn leeftijd is en volgend jaar glorieus haar comeback maakt in de rust van de WK-finale. Daarna krijgt ze iets met Robin van Persie die voor ons de winnende scoort en z’n tong naar Poetin uitsteekt, dus staat Robin alvast op mijn onderarm. En op de rug van mijn hand was nog een plekje voor mijn comeback: begin juni, eindelijk hebben de jongens en meisjes van de KNVB begrepen hoe je een seizoen inricht, maak ik in de beslissende tegen HOC, de fusieclub waar Oring in opging. Als je mij een hand geeft, lees je: proud to be oud.

Tieme Woldman

Reageren