Bertjan Smit: Het doelpunt wat nooit is gescoord.

Geplaatst:

Het is september 1997. De voorbereiding op het nieuwe seizoen vierde klasse F is achter de rug. De plaatselijke FC heeft een trainer die er ouderwetse trainingsmethodes op na houdt. Rechtlijnig en eerlijk is hij ook. Na de openingswedstrijd van het seizoen die een punt opleverde bij Wijster moest er in de tweede wedstrijd gespeeld worden tegen de plaatselijke Boys uit Weiteveen. De ouderwetse trainer trekt zijn plan en besluit op vrijdagavond ook de van een blessure terugkomende laatste man van het tweede mee te nemen. Dit gebeurt in samenspraak met de persoon in kwestie. Dit om als 15e man, die in uiterste nood in kan vallen, mee te gaan. De zondag van de wedstrijd is daar en er wordt koers gezet naar het landelijke Weiteveen. Sterspeler Jos Scheper doet niet mee, dus dat scheelt voor de FC een flinke slok op de borrel. De eerste helft is van het niveau wat al vooruit liep op het niveau van heden ten dage: beneden alle peil. Blijkbaar is de ouderwetse trainer in paniek, want hij zegt tegen de 15e man om in de rust warm te gaan lopen. Ietwat verrast door deze aankondiging begint hij aan zijn warming-up. Het rekken en strekken is van dusdanig hoog niveau dat hij wel een toegevoegde waarde moet zijn in de tweede helft. Die tweede helft begint voor hem met een corrigerende overtreding, omdat rechtsback Wout van Veen onnodig balverlies lijdt. Dit gebeurde binnen de minuut. Even later schat hij een inspeelpass van Weiteveen goed in en onderschept de bal. dan gebeurt het. Bij het niet hebben van een afspeelmogelijkheid omspeelt hij een tegenstander alsof die er niet staat. Dit doet hij ook bij tegenstander nummer 2, 3, 4 en 5. De bal daarna afgespeeld op linkshalf Marco Berken om zelf de diepte links te zoeken. Dan vraagt de 15e man om de bal die door Berken op maat wordt gegeven. Hij heeft het vrije veld voor zich en gaat alleen op de goal af. In zijn ooghoek ziet hij de meegelopen spits Gerard de Vries. Er is natuurlijk de mogelijkheid om de bal af te spelen naar hem, ware het niet dat de 15e man voor eigen succes gaat. Met een magistrale schijntrap laat hij de keeper van de Boys een duik maken richting de Vries. Hierdoor is het doel leeg en is het zelfs voor de 15e man een simpel kunstje om de bal binnen te schieten: 0-1.

Zijn ingetogen juichen middels het opsteken van één vinger in de koele lucht toont de bescheidenheid van deze speler. Direct na de aftrap is er een blessure van een der spelers van de thuisclub. Terwijl de scheids van dienst blessurebehandeling toestaat roept de ouderwetse trainer dat hij wil wisselen. De scheids van dienst is blijkbaar wat aan de dove kant. De 15e man herhaalt voor hem dat de ouderwetse trainer wil wisselen. Nadat hij het goedkeurt hoort de 15e man zijn naam vallen. Althans in tweede instantie. Hij denkt eerst dat het om een andere naamgenoot gaat, maar die staat niet op het veld. Alsof hij geraakt is door de bliksem verlaat hij het veld. Een wissel gewisseld. Dit alles gebeurd in de eerste 5(!!!!) minuten van de tweede helft. Als reden voor de wissel werd gezegd dat de 15e man teveel risico’s in zijn spel legde en te langzaam terugkeerde naar zijn positie op het veld. Want in de gedachten van de 15e man mag hij dan gescoord hebben. In realiteit is dit niet zo. De bal die Berken geeft is een seconde te laat gespeeld. Hierdoor staat de 15e man op het moment van wel spelen buitenspel en gaat het hele feest van doelpunt vieren niet door. Een legendarische wissel is zijn beloning. Met de evenzo legendarische woorden van Scheper bij vertrek naar huis “blievn trainen he”. Hoe ik dit allemaal weet? Tja, de 15e man in kwestie ben ik zelf. Een illusie armer en ervaring rijker.

Bertjan Smit

Reageren