Bertjan Smit: Johan

Geplaatst:

Het Geweten van Grolloo. De Nederlandse versie van het Orakel van Delphi. Johan Derksen is de personificatie van de uitgesproken mening. Met een betweterige zelfbewustheid vertelt hij een ieder over welk onderwerp dan ook hoe hij er over denkt. Geen onderwerp waar Johan voor weg loopt. Of het nou de nederlaag van “zijn” partij D66 is, de laatste aankoop van een megalomane Chinese voetbalclub of de pinguïn-populatie op de Noordpool. Johan heeft er een menig over. Dat is fijn en in het Gouden Televizierring winnende programma Voetbal Inside kan hij veel van zijn meningen kwijt. In combinatie met de haar vervende Genee en de ‘uit de grond van zijn hart’ sprekende Gijp laat hij een select gezelschap van kijkers lachen.

Ja, lachen, want dat mag nog. Kijk het is heel simpel; je mag Johan of je mag hem niet. Iets er tussen in bestaat niet. Zoals ik al zei; lachen. In het over serieuze wordende Nederland is lachen bijna verworden tot cultuur waar de Unesco een erfgoedlijst voor heeft. Ach ja, in die drang om ons te laten lachen schopt hij wel eens iemand tegen het zere been. Maar mevrouwtje Simons of Ploumen hebben nu eenmaal nog niet zo’n groot podium om te ageren en moeten gewoon door de (chocolade) zure appel heen bijten. Johan praat eigenlijk zoals hij voetbalde. Daar waar hij het voetballend niet kon oplossen moest de botte bijl weleens gehanteerd worden. Zonder gene deed hij dat. Misschien jammer voor SGO dat hij daar nooit een wedstrijd voor heeft gespeeld. SGO uit Grolloo, het dorp wat hij middels een blues-festival prominent op de kaart heeft gezet.

Jammer voor hem kan de prominentste inwoner die Grolloo heeft gehad er nooit  spelen. De ervaring die Johan heeft en het leven wat hij heeft meegemaakt maakt hem tot de juiste man in het juiste programma. Eén ding valt mij altijd wel op aan Johan en dat is als hij in zijn eigen mening en informatie wordt tegen gesproken. Dan verandert hij in een lava uitspuwende woorden vulkaan waarbij ik het idee dat hij een hartslag overslaat om zijn emoties onder controle te houden. Met licht trillende stem fulmineert hij net zo lang tot hij het recht weer in handen heeft. Zo kan ik ook direct zien wanneer zo’n moment bereikt wordt. De jammer genoeg uit de kast gekomen Tofik Dibi zal dat nooit kunnen bereiken. Johan, blijf doorgaan, want dit hou je met gemak langer vol dan je carrière bij SV Meppen. Met Ginus Meijerink was dat toch?

Bertjan Smit

Reageren