Bertjan Smit: Weerdinge – Dalfsen

Geplaatst:

Sneu is denk ik het juiste woord wat bij Weerdinge past en geluk van een koploper past dan wel bij Dalfsen. Over het geheel genomen was een gelijkspel terecht geweest, maar bij Dalfsen zijn ze blijkbaar iets geiler voor de goal. Zodoende sleept de ploeg van trainer Jacob Grooten er als nog een overwinning uit en blijft dus gegadigde nummer één voor het kampioenschap. Weerdinge staat nu 10e, maar in de onoverzichtelijke stand zegt het niets. Komende donderdag komt nummer twee op bezoek om daarna maar liefst 5 keer achter elkaar een uitwedstrijd te spelen. Het kan dus alle kanten op. Trainer Jan Marc Bosman moet de goede momenten van gisteren maar als leidraad nemen.

Eén van die momenten valt direct al in de eerste minuut te noteren. Een aanval opgezet via Willem van Loenen, Aaron Brinks en Jaimy Wessels resulteert uiteindelijk in een corner. Weerdinge begint dus goed. Dalfsen moet zich even inleven in de situatie en krijgt een paar minuten later een vrije trap op de rand van de zestien-meter, na een overtreding van aanvoerder Sven van Veen op Jeroen Kamphuis. De naast mij staande vrouwelijke supporters van Dalfsen moedigen Erik Koedijk nog aan, maar zijn schot is erbarmelijk en raakt alleen het hoofd van Evert Bos. Grooten speelt in 4-3-3 waarbij op links vaak Daan van der Vegt wordt gezocht. Die heeft als tegenstander Milos Oluic. Van nature geen rechtsback en dat is te zien. Bosman coacht hem veelvuldig, maar Oluic geeft veel ruimte weg aan Van der Vegt. Gelukkig voor hem is daar nog assistent-scheids Pol. Een betere vorm van rugdekking had veel kunnen wegnemen. De overhand die de thuisclub heeft is gauw verdwenen en de koploper neemt die over zonder nou groots te spelen. Voorin lopen de mensen die het verschil (kunnen) maken. Maarten Pouwels schijnt zelfs in de belangstelling van betaalde voetbalclubs te staan. De overhand van Dalfsen wordt Van Veen kennelijk te veel en die laat dat middels een oliedomme overtreding dan ook even weten. Geel van de praatgrage scheids Van der Singel is zijn aandeel. Op het half uur ontsnapt Van Veen aan zijn tweede geel. De ingelaste drinkpauze van de scheids heeft hem blijkbaar geen goed gedaan. De laatste tien minuten van de eerste helft zijn compleet voor Dalfsen. Ze scoren, maar daar is weer een vlagsignaal dus telt die niet. Dan maar één minuut later. Gijs Wiltvank stuurt met een pracht pass Pouwels weg die na wat flegmatieke bewegingen de bal terug legt op Kamphuis. Die schiet met binnenkant voet binnen: 0-1. Niet veel later had het uit een zelfde combinatie ook 0-2 kunnen zijn. Dat gebeurt niet. Zoals ook de kopbal van Pouwels in de blessuretijd geen goal wordt. Zo staat er na 49 minuten dus 0-1 op het bord.

In de tweede helft zien we Van Veen niet meer terug en gaat de aanvoerdersband naar Wessels. Ook Mahir Salaah Saalim blijft in de kleedkamer achter. Vervangers zijn Niels Werkman en Mohamed Suleiman. Het begin is voor Dalfsen. Met een schot van Sjoerd Klarenbeek als eerste wapenfeit. Pouwels loopt bijna een enkelbreuk op doordat hij met medewerking van het hobbelige veld op de bal stapt. Ook is Pouwels betrokken bij een situatie in de 16, waarbij Suleiman een overtreding begaat. Van Singel vindt het niks en geeft geen strafschop. Hij wil nog wel even in discussie daarover met Koen Sloot. Een overbodig iets zal ik maar zeggen. Grooten haalt Van der Vegt naar de kant en brengt Remco Hultink. De laatste linie van Weerdinge staat beter en Oluic voelt zich blijkbaar beter op zijn gemak. Vlak na die wissel staat het plotseling 1-1. De nieuwe aanvoerder Wessels is een constante plaag voor de verdedigers en die kunnen dan ook niet anders dan overtredingen begaan. De snel genomen vrije trap verrast een ieder, behalve Van Loenen, want die laat de bal schitterend van zijn wreef vertrekken en de bal zeilt prachtig in de bovenhoek buiten bereik van keeper Mark Knol. Van Loenen laat dus een keer zijn linker spreken. Vlak daarna doet hij dat minder. De pass op de diepgaande Brinks is veel te hard. Daar had de precisie van even daarvoor in moeten zitten. Weerdinge is los en voelt dat er misschien wel meer in zit. Bijna is er ook de 2-1, alleen gaat de inzet van Sloot, voor hem, aan de goede kant van de paal langs. Wessels blijft op zijn heupen houden en via een aantal kap en draai-acties is ook hij dicht bij de voorsprong. Knol redt uitstekend en houdt dus zijn ploeg in de wedstrijd. Dit is het begin van een belevend laatste kwartiertje. Suleiman krijgt geel, Wessels plaatst nog weer eens een solo en ook is er geel voor Dalfsen. Het gaat over en weer. Een mogelijkheid voor Brinks na een voorzet van de ingevallen Robert Miskovic. Zo blijft het nog steeds 1-1 en dat zou een terechte uitslag zijn geweest. Zou zijn, want Dalfsen gaat er als nog met de volle buit vandoor. Twee minuten voor het einde van de officiële tijd krijgt de ploeg, met de niet bij het tenue passende geel/rode sokken, een corner. Uit de tweede inzet schiet Sloot de bal in en gaat tussen de benen door van een op de lijn staande speler. De scheids staat op de achterlijn en kan dus heel goed constateren dat het 1-2 is. Weerdinge is geknakt en zo kan Pouwels zijn 12e en Dalfsens 3e van de middag maken. Zo is de onverdiende 1-3 een feit.

Bij Dalfsen is er niemand die daar om maalt. Zelfs de goedlachse dames die naast mij staan vinden het vanzelfsprekend goed en aanvaarden goed gemutst de terugreis in de wetenschap dat een nieuwe promotie en de stap naar het voor Dalfsen hoogste podium in de bestaansgeschiedenis een stap dichterbij is gekomen. Dit was voor Weerdinge de laatste kans om van Dalfsen punten te pakken de komende tijd, want de kans dat Weerdinge ook omhoog gaat is nul. De kans dat ze er in blijven is wezenlijk groter. Of dat lukt?

Bertjan Smit

Reageren