Clubmens (43): Arie van Ravenhorst

Geplaatst: door

VEELERVEEN – Een onderwerp waarin er kort aandacht is voor mensen die betrokken zijn of zijn geweest bij hun club.  Spelers, supporters, bestuursleden, mensen bij de kassa, omroepers, programmaverkopers, kantine vrijwilligers, elftalleiders, trainers, verzorgers, grensrechters, scheidsrechters, kortom alles en iedereen wat maar met een club te maken kan hebben. Dit keer een gesprek met Arie van Ravenhorst, een man uit en van Veelerveen.

door Gert Meulman

Arie, wat is je leeftijd en wanneer ben je lid geworden van Veelerveen?

“Ben 64 jaar en ben in 1975 lid geworden van Veelerveen.”

Je bent denk ik eerst spelend lid geweest, hoelang en eventuele sportieve herinneringen, trainer en medespelers?

“Heb in de lagere elftallen een jaar of tien gespeeld als spits. Ach sportieve herinneringen niet echt meegemaakt, lagere elftallen is meer samen lekker ballen en daarna de derde helft. Dat laatste is natuurlijk uitermate belangrijk. Wat me altijd is opgevallen bij de club is dat er een soort van speciaal Veelerveen gevoel of virus heerst en ja wat is dat. Niet te beschrijven maar het is geweldig. Er voor elkaar zijn, niet afzeggen voor elk wissewasje, je had als leider eigenlijk genoeg aan 12 man, ze waren er gewoon altijd.”

Je hebt twee zonen, Ton en Lars, waarvan Lars nu na een tijdje in het buitenland te hebben gewoond terug is en weer speelt in het eerste elftal, kun je hierover iets vertellen?

“Ja, heb twee zonen Ton en Lars, prachtig om ze te zien opgroeien bij Veelerveen. Beide hadden ze gelukkig meer capaciteiten als hun vader, maar dat kan ook al snel. Ik ging naar alle wedstrijden van hun kijken als het mogelijk was. Ton heeft nog in het eerste gespeeld van Veelerveen, maar was ook goed in zijn andere hobby, het paardrijden. Hij heeft op een gegeven moment de keuze gemaakt om daarin verder te gaan. Lars heeft als jeugdspeler, toen hij 15 jaar was, zijn debuut gemaakt in het eerste elftal onder trainer Derk Schoonhoven. FC Groningen had interesse maar door een dubbele beenbreuk opgelopen tijdens een training ging dat hele verhaal niet door. Wel heeft hij nog in de jeugd van de BV Veendam gespeeld, maar heeft daarna gekozen voor zijn maatschappelijk toekomst. En nu speelt hij inderdaad weer bij Veelerveen, wederom het bekende virus Veelerveen gevoel.”

Wat heb je zoal voor de club gedaan, je bent o.a. eerste elftalleider geweest, wat zijn je ervaringen en met welke trainers heb je samengewerkt?

“Wat ik heb gedaan voor de vereniging, je kunt me beter vragen wat niet. Ben jaren jeugdleider en jeugdvoorzitter geweest. Was leider bij het zesde elftal en ben al met al zo’n 25 jaar leider geweest van het eerste team in verschillende periodes. Ook grensrechter geweest bij het eerste elftal. Scheidsrechter voor de KNVB en ook bij de club. Kantinebeheerder en velden klaarmaken. Zorgen voor sponsering van teams, kleding-sponsoren, de reclameborden langs het veld. Sponsoring wordt soms weleens wat gemakkelijk over gesproken, maar voor een amateurvereniging zijn ze zo ontzettend belangrijk. Of dat nu een euro of honderden euro’s zijn. Veelerveen heeft gelukkig vele sponsoren. Verder heb ik op het goede moment het horecatoernooi naar Veelerveen gehaald, wat al jaren een succes is onder de naam Joop Toorn Horecatoernooi. Heb in de jaren bij het eerste elftal met acht verschillende trainers gewerkt en eigenlijk met bijzonder veel plezier. Als ik er dan toch eentje moet uitpikken dan is dat Willy Brouwer, waar ik ook nog de meeste jaren mee heb samengewerkt.  Een man met een bijzondere humor, zoals tegen je spelers zeggen, we gaan der veur, nait honderd pecentttt mor 120 pecenttttt, tja moet je ermee, meer als 100 kan toch niet?? Mijn eerste wedstrijd als grensrechter bij het eerste team, pakt hij mij even apart en zegt; Arie als de supporters van de tegenpartij op je schelden, dan ben je goed bezig. Ja, dat is Willy Brouwer, ook besmet met het virus en het Veelerveen gevoel.”

Je bent volgens mij benoemd tot erelid van de vereniging, hoe was dit voor je?

“Erelid? Ja in een vereniging een bijzondere onderscheiding, maar eigenlijk is iedereen een erelid als men zich inzet voor de vereniging.  Zeer zeker was ik blij verrast. Maar men moet nooit vergeten, niemand maar dan ook niemand is groter dan de club, je doet het samen, allemaal voor de club Veelerveen.”

Wat doe je op dit moment nog voor de club en hoe ben je nog betrokken bij de club?

“Wat ik voor de club nog doe? Doe verder niets meer voor de club, kijk nog wel wedstrijden, maar niet meer allemaal. En ben altijd beschikbaar voor Veelerveen, want het virus Veelerveen gevoel raakt je nooit meer kwijt.”

Reageren