Erik Rouppé: Dagboek van een Goddelijke Kanarie deel 8

Geplaatst:

28 februari 2021

Soms zijn Astra en Zeneca op elk willekeurig tijdstip van de dag lekker, soms niet. Weet u wat een Kudo is, Lief Dagboek? Nee, een Kudo is niet het kunstmatig na-apen van het suïcidale paringsritueel van de Dodo (met opgetrokken wenkbrauwen, beslagen brillenglazen, dampende badmuts, twee armen en één been in de lucht net zo lang rondjes huppelen, totdat je bewusteloos neerstort). En nee, het is ook geen uit de kluiten gewassen grote gestreepte antilope met een gewei van een centimetertje of negentig. Dat is een koedoe. Een Kudo is niets meer en niets minder dan een vriendelijk bedoelde dikke digitale duim omhoog voor een geleverde fysieke inspanning. Lopen, fietsen, schaatsen of varen bijvoorbeeld. U kent het wel. Stukje bewegen, goed voor lijf, leden, geest en verzekeringspremie. Beweegappje aan, registreren, opslaan, delen, kassa. Dikke digitale duim omhoog. Mateloos populair tegenwoordig, en dus ook bij de Goddelijke Kanaries. Als is het alleen maar voor de gratis te ontvangen Dopper of de anderhalve Euro maandelijkse premiekorting.

3 maart 2021

Feestelijke dag vandaag, Lief Dagboek! De kapsalons zijn na een gedwongen sluiting van bijna drie maanden weer opengegaan. Gekkenhuis. In alle denkbare opzichten. Ik weet niet waarom, maar ik moest meteen denken aan het struikgewas van René Oetdhaaijer. Aardig trimmertje, die daar na zo’n lange tijd weer een beetje structuur in weet te krijgen. Vergelijkbaar met het volhardend demonstreren (dat doet hij bijvoorbeeld ook maar half, dat wil zeggen: alleen in de buurt van een FEBO en dan ook nog tijdens kantooruren) heeft René in dit geval de kapselklok wel horen luiden, maar het stylingcrème-klepeltje vinden is een heel ander verhaal. Zo blijkt. Net als bij de rest van zijn lichaam groeit ook het schedelhaar bij René dagelijks traag, maar gestaag. Naar de kapper gaan kost echter geld en dus probeert René zijn gestage schedelhaargroei zo lang mogelijk eigenhandig te pareren. Met een polyurethaan-achtige substantie graaft hij elke ochtend ergens in het midden van de gewassen een greppel en drukt hij de donkerbruine stronken met bruut geweld vanuit dat midden zo veel en zo hard mogelijk naar de zijkanten. In de richting van zijn opzichtige oren, waardoor hij een soort van een landingszone creëert voor spionagedrones in een Noord-Koreaans aandoend steppegebied. Loks down. De hoestschaamte al lang voorbij. Arme kapper of kapster. Hoe zou het trouwens met het pruikje van Boske Tuize gaan?

7 maart 2021

Ik weet natuurlijk niet precies welke prikken onze preses Wubbo z-side Mulder als licht dementerende vijftigplus-Kanarie de laatste tijd heeft gehad, Lief Dagboek, maar het zouden de bijwerkingen kunnen zijn geweest, die hem vandaag zo te zien tot een hallucinante inzinking hebben gebracht. Anders kan ik het niet duiden. Volstrekte onmacht, armen in de lucht, gefronste wenkbrauwen, brillenglazen beslagen, dampende badmuts. Alles vastgelegd en publiekelijk gedeeld op de beweegapp. Niks is meer geheim tegenwoordig. Ook een geestelijke ineenstorting achter de voordeur, of om preciezer te zijn: tussen de voordeur en je bloedeigen voortuin, niet. Wat was namelijk het geval, Lief Dagboek. Wubbo heeft het vanmiddag gepresteerd om in een tijdsbestek van iets meer dan vijf minuten een keer of achtenzestig driftig vanaf zijn voordeur dwars door de net opgekomen narcisjes naar zijn voortuintje te benen en weer terug. Als een soort getraumatiseerde Bulgaarse geneusringde bruine circusbeer. U kent die vreselijke beelden van die gekooide hopeloos heen en weer lopende verminkte dieren wel. IJsberen voor gevorderden. Ondanks dat ik me grote zorgen maak, heb ik hem uiteraard een Kudootje gegeven, Lief Dagboek. Knapt hij hopelijk weer een beetje van op.

16 maart 2021

Officieel mochten we van onze regering vanaf vandaag weer in groepjes van vier aan de slag, maar de animo binnen de Goddelijke Kanariegemeenschap is nog ver beneden nul. Gerben, een wat jongere Kanarie, ondernam nog wel een ultieme poging om het ijs te breken door een balletje op te gooien in onze groepsapp, Lief Dagboek, maar daar werd niet of nauwelijks op gereageerd. Groepsimmuniteit, maar dan anders. Zonder grootschalige fysieke interactie, bier en hapjesschalen is er natuurlijk ook geen bal aan.

17 maart 2021

Coronatijd, verkiezingstijd. Onrust en ongenoegen. Ongenoegen over van alles en nog wat. Zoals altijd, maar de laatste tijd natuurlijk over de opgelegde Coronarestricties in het bijzonder. Kiespijn. Stemmen geteld. Stofwolken opgetrokken, geen aardverschuivende veranderingen. De aankomende zomerse versoepelingen zullen zeer waarschijnlijk in grote lijnen van de huidige demissionaire politici moeten komen. Maar die versoepelingen gaan er echt wel komen hoor! Geloof me, Lief Dagboek. Wanneer het weer straks beter is, de meeste mensen een prikje hebben gehad en de bijwerkingen een beetje mee blijken te vallen. Voorsorterend op deze aankomende versoepelingsmaatregelen is het dagelijks bestuur van de voetbalvereniging Veelerveen, De Goddelijke Kanaries, onder leiding van Wubbo z-side Mulder natuurlijk alweer lang en breed bezig met een herziene definitieve versoepelings-routekaart, zoals het soms zo mooi wordt genoemd. Regeren is immers vooruitzien. Of zoals Wubbo het onlangs zo prachtig op geheel eigen wijze verwoordde: de Alternatief Noodzakelijke Uitbreek Strategie, kortweg ANUS. Wubbo is gek op afkortingen. Heeft hij lang geleden in het leger geleerd, maar daarover later misschien meer. Hopen dat onze vliegende vleugeldraver Hinnik Teelbal tegen die tijd ook weer een beetje bekomen is van het vreselijke Rhinovirus.

18 maart 2021

Ik moet het vandaag kort houden, Lief Dagboek, want ik zet straks eerst mijn rode vintage verkiezingspotloodje, die ik gisteren gratis mee mocht nemen, voor een Euro of veertig te koop op Marktplaats. Een hoop geld voor een veel te kort rood potloodje. Dat weet ik wel, maar het is natuurlijk ook een kwestie van wat een gek er voor over heeft, nietwaar? Of zoals de in Zimbabwe bij voetbalclub Platinum F.C. werkende Nederlandse voetbaltrainer Pieter de Jongh het in een Zuid-Afrikaans/ Britse variant had kunnen verwoorden: “Forty Euro for such a small red potlead is a bin money from have I you there, but only one crazy red potleadloving lunatic is enough of course”. Oftewel: Louis van Gaal, eet je hart uit!

Erik Rouppé

Reageren