Erik Rouppé: Dagboek van een Goddelijke Kanarie deel 9

Geplaatst:

21 april 2021

Soms zijn BioNTech en Pfizer op elk willekeurig tijdstip van de dag lekker, soms niet. Verstijven of versoepelen! That’s the question. Maar om eens een keer nuchter met de deur in de Kanariekooi te struikelen: Ik vind er geen barst aan, vijftig worden. Sommige Goddelijke Kanaries zullen het als een heugelijke dag hebben ervaren, ik niet. Tot ziens laatste sprank juveniliteit, libido en weelderige blonde haardos. Hallo gebitsprothese, mosterd, kunstknie en witte harige hangpens. Zo voelt het tenminste. En dat dat gevoel geen toeval is, blijkt wel uit de irritante Facebookadvertenties die ineens dagelijks langskomen. Voedingssupplementen, ontstekingsremmers, looprekjes, stoelliften, toupets, Viagra of aambeienzalf, ik hoef het allemaal niet. Wat dat betreft was De Boomlange Torres zijn tijd ver vooruit. Die begon op zijn dertigste al te smeren met verlopen Kazachstaanse stookolie om zijn gewrichten nog enigszins draaiende te kunnen houden. Verstijven of versoepelen zogezegd, Lief Dagboek!

27 april 2021

Koningsdag. Hoewel onze Koning vandaag al 54 jaar oud is geworden, zit mijn eigen halve eeuw me nog steeds niet helemaal lekker. Die vijf aan de voorkant. Het voelt zo bejaard. Voordelige bijkomstigheid is wel dat een eventuele midlifecrisis voorgoed van de baan lijkt. Crises zat en in alle soorten en maten, maar in ieder geval niet meer in de midlife. In tegenstelling tot onze onbetwiste lijder Hijs van Bier en onze Torschützenkönig Der Bomber Sauer. Die zitten juist midden in zo’n postnatale middelbare leeftijd-ontkenningsfase. Anders kan ik het niet verklaren, Lief Dagboek. Beiden lijken zakelijk namelijk nogal wat succes te boeken, hoe schril wilt u het voetballend contrast hebben, en dat kan als dikke veertiger natuurlijk maar op één manier tentoongespreid worden. Met snel, groot en/of glimmend blik. Bij voorkeur stemmig zwart en bij voorkeur Duits. Het lijkt bij tijd en wijle wel een ordinaire maffia-optocht. Misschien is het dat deels ook wel. Een aanvraag voor verbreding van de parkeerplaatsen op het Erik-Rouppé-sportpark ligt al bij de gemeente. Heeft Wubbo z-side Mulder even geregeld. Die heeft als voorzitter connecties. En een tunnelsyndroom, maar dat doet in dit geval erg weinig ter zake. Wat zegt u, Lief Dagboek? Jaloers? Wie? Ik? Nee man!

29 april 2021

Over groot en glimmend gesproken. De siepels zitten er klaarblijkelijk weer in, want Het Bolgewasorakel, onze geulentrekkende kilverbak René Oetdhaaijer heeft recent namelijk tijd gevonden om weer op het Erik Rouppé-sportpark in Veelerveen te komen klieren, zuigen, zagen, prutsen en schoppen. Het is echt geen toeval, Lief Dagboek, dat die uit de kluiten gewassen ajuinpatser bij voorkeur excelleert in een dikke slijklaag of derrie. Wel goed voor de kantine-omzet, dat hij weer eens een keer langskomt. René heeft trouwens by far het grootst glimmend blik van allemaal in de vorm van een fijne antieke rode Scania. Daar kunnen die asgrauwe Trabantjes van Hijs van Bier en Der Bomber Sauer wel tien keer bij in de schaduw staan. René mag alleen niet in de Scania rijden, dat is alleen weggelegd voor zijn lieftallige eega. Waarom het hele zwikje vanmiddag weer met de neus aan het RTV Noord-venster heeft moeten staan kwijlen met die oldtimer, weet ik ook niet hoor. Derk Bosscher zal wel van oud ijzer en frikandellen speciaal houden, vermoed ik dan.

10 mei 2021

Ik ben er nog steeds niet helemaal zeker van of het de halfnaakte werkelijkheid of een hallucinante fata morgana is geweest, Lief Dagboek, maar ik meende toch echt onze hoofd volstrekt niet ter zake doende randverschijnselen en voorzitter Wubbo z-side Mulder in korte broek op een niet elektrisch aangedreven crossfiets door het Engbert Drenthbos te hebben ontwaard. Dampende badmuts, grote grimas, wenkbrauwen naar achteren gekamd, brillenglazen beslagen. Wat Corona en semi-intelligente lockdowns al niet met een Goddelijke Kanarie kunnen doen. Straks eerst Strava maar even checken. Een kudootje kan in zo’n geval nooit kwaad toch, Lief Dagboek? Helemaal niet bij Wubbo in deze gekke voetballoze, vergaderarme tijd. Vergaderen, of beter gezegd: het monotoon in slaap kletsen over niets is toch een beetje zijn ding. Ieder zijn hobby, is het niet?

4 juni 2021

Terwijl ik me maar weer eens tot u richt, Lief Dagboek, voel ik me ineens niet zo lekker worden. Een kleine depressie in mijn hoofd, lichte futloosheid en enige stijfheid in mijn linker bovenarm maken zich van mij meester. Ik ben er nog niet helemaal over uit of het het Pfizerprikje is geweest of dat het komt doordat ik gisteravond na de Kanarietraining net even te lang heb nagetafeld in de onmiddellijke nabijheid van Het Bolgewasorakel. Hoe dan ook: ik knok me er wel weer door, Lief Dagboek. U kent me.

11 juni 2021

Stap voor stap, heel langzaamaan gaat het weer de goede kant op. Niks verstijvingen. Versoepelingen! Met dank aan Kazachstaanse stookolie en griepvaccins. Terug naar die goeie ouwe tijd of in ieder geval naar het nieuwe normaal, aldus Diederik Gommers. En die kan het weten, want die heeft een fiets. De prik er in! De groen oplichtende, nachtelijk vliegende voorwerpen in mijn achtertuin zullen daar dan wel bij horen. Net als die tientallen stemmetjes in mijn hoofd. Maakt niet uit, we kunnen weer ouderwets aanklootviolen! Dampende badmuts, brillenglazen beslagen, opgetrokken wenkbrauwen, worst, kaas, bier en sterke verhalen. Opdat het op zijn minst nog maar een decenniaatje of vijf mag duren…..

Erik Rouppé

Reageren