Erik Rouppé: ‘Put er oet’

Geplaatst:

Soms zijn bier en bitterballen om half twaalf in de morgen lekker, soms niet.

Met korte driftige pasjes, want hij doet alles met korte driftige pasjes, beent hij zich voor zijn doen nogal gedecideerd een weg in de richting van de deur. Brillenglazen beslagen, dampende badmuts, lichtjes transpirerend en natuurlijk met gefronste wenkbrauwen. Hij heeft het ogenschijnlijk weer zwaar. Het is ook warm, tropisch warm zeggen de weersdiensten. Daar komt nog eens bij dat hij daags tevoren de bloemetjes iets te enthousiast buiten had gezet. Verjaardagsfeestje van een paar vrinden op de club en dat maakt het er natuurlijk bepaald niet gemakkelijker op. Voorover gebogen loopt hij het grindpad af, blik naar de grond gericht. Een weidse vooruitziende blik heeft hij eigenlijk nooit gehad. Met voetballen niet en in het dagelijkse leven niet. Er zijn hele volksstammen Goddelijke Kanaries die legio praktijkvoorbeelden kunnen noemen.

Kanariebips

Zo stond ik ooit eens een keer pal achter hem in de file op de A7 tussen Scheemda en Foxhol. Een bescheiden groet tegen het voorraam, hij zou mij kunnen zien in zijn achteruitkijkspiegel. Geen reactie. Even met de koplampen knipperen, geen reactie. Korte ferme druk op de claxon, geen reactie. Als de rij auto’s weer een beetje in beweging komt besluit ik de linker baan te nemen, zodat ik hem wellicht kan passeren. Dan kan hij mij niet missen. Het hele zaakje komt korte tijd later voor ons weer langzaam tot stilstand, maar er is uiteindelijk net genoeg ruimte om precies naast hem uit te komen. Ik steek mijn hand op en kan hem van een meter of twee recht in zijn linker oor kijken. Geen reactie. Maar weer even claxonneren. De chauffeurs in de auto’s om mij heen kijken inmiddels licht geagiteerd in mijn richting, dat voel ik gewoon. Ze denken waarschijnlijk dat ik ongeduldig ben of zo. Ben ik niet, ik zoek alleen even contact met een bekende Goddelijke Kanarie. De bekendste Goddelijke Kanarie. Geen reactie. In een vlaag van gekte besluit ik nog één laatste ultieme poging te ondernemen. Aangezien de file nu al ruim vier minuten niet meer van zijn plek is gekomen denk ik dat dat wel even snel kan. Achter het stuur trek ik eerst mijn schoenen behoedzaam uit en daarna ook mijn spijkerbroek. In mijn Kanarie-onderbroek (snavel aan de voorkant, tochtgaatje negentig graden zuiderbreedte) ga ik op mijn knieën op de bijrijdersstoel zitten en ik druk mijn fijne Kanariebips tegen het enigszins beslagen zijraampje. In een flits trek ik mijn grote mannenonderbroek naar beneden. Daarna snel weer omhoog. Al die tijd kijk ik over mijn schouder in de hoop op een teken van leven van zijn kant. Geen reactie. Niks, nakkes nada. He-le-maal niets. Blik op oneindig, verstand op nul. Zonder autoraampjes had ik een lauwe vochtige wind door zijn iets te lange neusharen kunnen laten gaan, zo dichtbij zat ik, maar ik krijg geen reactie. Ik geef het op. Geef hem een microscoop, een reageerbuis, een laptop en een vinger en hij begint je twee uur lang slaapdronken te lullen over derivaten, minerale bindmiddelen, oplosbaar zetmeel en veganistische vleesvervangers, maar twee centimeter verder kijken dan zijn microscoopje lang is, ho maar….

Padschovvels

Inmiddels wat heviger transpirerend bij de deur aangekomen gaat hij op zoek naar de deurbel. Waar is dat klotending nou weer. Klein huisje trouwens. Zeker weer zo’n gezin dat helemaal geen deurbel heeft. Willen zeker niet gestoord worden in hun vrije tijd. Het is hier ook altijd hetzelfde liedje. Zullen wel weer van die……Er is een huis-aan-huis-inzamelactie gaande om spullen op te halen ten behoeve van de ophanden zijnde rommelmarkt (zaterdag 3 juni), maar Wubbo kan de deurbel zogezegd niet vinden. Paniek, beide handen radeloos ten hemel, een nog grotere frons, schuttingtaal. Totdat onze nieuwbakken trainer van de Goddelijke Kanariekuikentjes Boelo Dekker, die ook meehelpt, zich zowat in zijn rubberen laarzen urineert van het lachen. “Wubbo, doe dikke domme kounavvel, dat is het opbaargschuurtje van de dörpsschooltoene, doar stoan padschovvels, doar wonen gain mensen, haaaahahahahahaaaa!

Heilsoldaatjes

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het lange tijd stil is geweest rond de spelers van het tweede elftal van de voetbalvereniging Veelerveen, De Goddelijke Kanaries. Te lang. Het zal u niet zijn ontgaan, maar er was ook niet gek veel om over te schrijven. Een markante siepelrukker als bijvoorbeeld René Oetdhaaijer was vooral veel afwezig. Wubbo z-side Mulder was er dan wel, maar hij deed tot aan het opbergschuurtje-incident redelijk normaal voor zijn doen. Relatief weinig paniekaanvallen of motorisch gestoord geklungel. Daarnaast waren de wedstrijden natuurlijk helemaal niet om over naar huis te pinteresten. Onbeduidend gehobbel in de kantlijn. Na het Paasweekend met Boeskoolstronk Jan Henk de Groot werd er gespeeld tegen PJC 3 (4-1 winst), Musselkanaal 5 (7-1 winst), Kloosterwiekers 4 (1-2 verlies), Gieterveen 3 (3-3) Sellingen 3 (4-3 winst) en Valthermond 5 (3-4 verlies). Opvallendste uitslag is waarschijnlijk het 3-3 gelijkspel uit bij hekkensluiter Gieterveen 3. Deze wedstrijd was op verzoek van Gieterveen verplaatst naar een donderdagavond en dan weet u het wel. Gevalletje chronisch Gieterveens spelerstekort, gevalletje door de week inhalen dan maar, gevalletje dozijn gastspelertjes, gevalletje zwaar bij het bokje zullen we maar zeggen. Ik had u er uiterst venijnig over kunnen berichten, gefrustreerd als ik over die gang van zaken was, maar ach ik besef ook wel dat wij, spelers van het tweede elftal van de voetbalvereniging Veelerveen, De Goddelijke Kanaries ook geen onschuldige heilsoldaatjes zijn. Wij hebben ook wel eens te kampen gehad met spelerstekorten. Lang leve De Kelderklasse!

Voor-de-voeten-loper

Vlak voor aanvang van de laatste wedstrijd van het seizoen tegen Kloosterwiekers 4 leek onze onvolprezen trainer/coach Jan Leidt heel even bevangen te zijn door de hitte: “Leste man, Wubbo……eh ik bedoel natuurlijk Wim….”, maar hij corrigeerde zich nog net op tijd. Een substantieel aantal Kanaries had de kicksen al bijna demonstratief weer uitgedaan. Met Wim Reer als laatste man en Wubbo z-side Mulder als structureel panikerende voor-de-voeten-loper daarvoor, ontvouwde het duel zich niet veel later onder tropische omstandigheden bijna tergend langzaam. Na wat kansloze en ongeïnspireerde speldenprikjes heen en weer (De Kloosterwiekers geloofden het ook allemaal wel) floot scheidsrechter Boelo na een dik half uur spelen voor de rust: “Veulste waarm!”. Ruststand 0-0.

IJsje

Tijdens de rust de gebruikelijke handelingen. De geblesseerde Romano uit het Westen die al zuigend aan een Javaanse Jongen nog maar een bakje water haalt voor zijn trouwste makker Joe, Jan Leidt die de boel kordaat als altijd weer op scherp zet: “Jongens, wie hebb’n achterin nog aal de nul. As dit zo blift hebb’n we minimoal een punt”. Geen speld tussen te krijgen. René Oetdhaaijer moet zich er natuurlijk ook weer mee bemoeien: “Een 37-jarige vrouw uit het Amerikaanse Nashville, gelegen in de staat Tennessee, is zondag opgepakt omdat ze had gelogen tegen de politie. De vrouw belde in paniek het alarmnummer omdat haar man haar in haar gezicht zou hebben geslagen. Bij aankomst bleek dat de vork toch iets anders in de steel zat. De man vertelde tegen de politie dat zijn vrouw boos was omdat hij geen ijsje voor haar wilde halen. Dit wilde de man niet doen want hij was moe na een lange dag werk. Vervolgens gaf de vrouw toe dat ze had gelogen. Ze had gehoopt dat de politie haar man kon kalmeren”, vertelt René. Tou nou eem een keer, René!

Friemelen

De tweede helft was feitelijk een kopie van de eerste, met dien verstande dat beide ploegen uiteraard in tegengestelde richtingen speelden. Jogi Autobahn had De Goddelijke Kanaries nog naar een nietszeggende overwinning kunnen schieten, maar het lukte hem tot drie keer toe niet om het leer van dichtbij achter de Kloosterwieker doelman te friemelen. Geen probleem, de wedstrijd was toch al om des Wubbo’s baard. Volgend seizoen is er weer een seizoen. Eindstand na een klein uur spelen; 0-0.

Make that the cat wise

Zo, dat was het dan. Het seizoen 2016-2017 zit er op. “Put er oet”, zeggen ze in Veelerveen. Derde in de eindrangschikking achter Kloosterwiekers 3 en Kloosterwiekers 4. Kampioen Kloosterwiekers 3 was veel en veel te sterk en vooral ook veel en veel te jong. Eigenlijk een lachertje dat een dergelijke jonge en fanatieke ploeg op vrijwillige basis kan, mag en wil acteren op het allerlaagste niveau. Hoort er blijkbaar ook gewoon bij. We stoppen de kicksjes nu in ieder geval een tijdje in het vet, zoeken de badslippertjes weer op en steken de barbecue aan. Een dikke twee dagen voor aanvang van seizoen 2017-2018 zullen we ons weer met volle teugen gaan richten op een nieuwe competitie. Fijne vakantie alvast en tot dan! Oh, nog even dit: Trainer/coach Jan Leidt gaf voor de zesde keer in zijn carrière aan per direct te willen stoppen, maar daar trappen wij, spelers van het tweede elftal van de voetbalvereniging Veelerveen, De Goddelijke Kanaries natuurlijk al lang niet meer in, Jan. “Make that the cat wise, Johnny Leads!, zou Louis van Gaal er over gezegd kunnen hebben, maar die was er niet.

Erik Rouppé

 

Reageren