Jacob Kuipers: De bal

Geplaatst:

Ik moest maandagmorgen een boodschap doen voor mijn werkgever en ik zag toevalligerwijs een man die een krant aan het lezen was. Op het terras van hotel Parkzicht. Niks bijzonders zullen jullie denken en dat is ook zo. Ik wilde wel eens kennismaken met dit heerschap, maar de tijd was op dat moment de grote boosdoener. Want het werk wachtte ook. Toch moest ik meer weten van deze passant.

Heb een paar mensen gevraagd maar bijna niemand kon mij iets vertellen. Nou,… dan maar weer naar mijn werk en toen ik mij omdraaide zag ik plotseling een man in mijn ooghoeken staan. Ik er op af en vroeg aan deze man wie die éénzame man bezoeker was. Deze man hield mij uit de droom en vertelde mij dat dit de oud-journalist Molema van het Nieuwsblad van het Noorden was. Nou, toen ging me een ‘lichtje’, op. Dit is dus de Molema die de huidige journalisten van de bekende krant uit het Noorden af en toe de ‘les’ leest. Maar dat niet alleen. Hij kent de Nederlandse taal op zijn duimpje. Ik wilde graag even met dit fenomeen praten, want zo’n fenomeen van de Nederlandse taal kom je niet elke dag tegen.

En terwijl ik aanstalten wilde maken om met hem te babbelen zette hij zich in beweging en ging lopend naar zijn auto, die in een zijstraat stond geparkeerd. Maar ik stond op dat moment nog met ‘lege handen’. En ik kon niet thuiskomen wie die vreemde snoeshaan was. Daarna trok ik de ‘stoute’ schoenen aan en ging de passant achterna. Maar hij was inmiddels in zijn auto gestapt en reed weg.Ter hoogte van Parkzicht zag ik een paar mensen en vroeg wie die man was, die op het terras zat. En één van die mannen zei dat het de voormalige journalist Willem Molema was van het Nieuwsblad van het Noorden. Toen ging me een ‘lichtje’ op en mjin gedachten gingen terug naar vroeger jaren toen we op de Middenweg en Sinnigeslaantje voetbalden.

En een curieus moment van die tijd kan ik mij nog herinneren. Op een gegeven moment schoot ik de bal precies door het loden raampje van de buurman van de familie Molema. Terwijl ik naar de buurman ging waren mijn voetbalvrienden allang van het ‘toneel’ verdwenen. Dus ook Willem, die in een sneltreinvaart veilige oorden op zocht. Maar de bal is nooit terug gevonden.

Jacob Kuipers

Reacties (2)

  1. Henk D. zegt

    Er staat een zin " en ik kon niet thuiskomen wie die vreemde snoeshaan is".
    Voorlopig heeft Willem Molema nog wel wat op zijn opvolgers aan te merken.

Reageren