Mark Postma: Oude mannen in het (vrouwen)voetbal

Geplaatst:

Wie herinnert het zich nog? Op 28 november 2015 won SC Heerenveen thuis met 3-0 won van Roda JC. Na afloop vond er een prachtige persconferentie plaats. Een persconferentie zoals we die in het voetbalwereldje nog niet eerder hadden gezien. Een persconferentie die stof deed opwaaien. Een persconferentie van een ‘typisch oude man’, als we de hoofdpersoon zelf citeren.

Op het moment dat voetbalminnend Nederland onze Leeuwinnen naar de kwartfinales schreeuwt, gaat mijn aandacht uit naar de dug-out. Naar de plek waar de bondscoach zit, Sarina Wiegman. Eigenlijk verwacht ik daarnaast de assistenten, Arjan Veulink en Foppe de Haan. Maar waar is Foppe? Foppe zit niet in de dug-out. Foppe zit op de tribune, even later spotten de cameramensen van de NOS hem ook. Wellicht een beter overzicht? Wil hij wat afstand nemen van de hectiek aan de zijlijn?

En dan ineens is hij daar toch, na afloop. Op het veld. Delen in de vreugde en voor iedere speelster een handje, een schouderklopje. Volgens speelsters, en een interview met hemzelf op Sportknowhowxl.nl (4 juli jongstleden), is zijn rol de ‘praatpaal’. Hij vertelt anekdotes en werkt met individuele speelsters en linies. Een soort procesbegeleider. Overigens zonder hippe wedstrijdstatistieken en allerhande data op een Ipad. Gewoon een soort ‘voetbalopa’ die zinvolle vragen stelt, speelsters zelf laat nadenken en goede tips en ideeën heeft. En daar kan ik me iets bij voorstellen. Zie je het al voor je? Het is natuurlijk maar een aanname: ik vermoed dat de bijdrage van deze ‘oude man’ aan het team en het bijbehorende groepsproces, verder rijkt dan dat wij ons als buitenstaanders kunnen voorstellen.

Foppe is vooruitstrevend en innovatief. In 1974 startte hij als trainer bij vv Akkrum, als opstap om zich door te ontwikkelen bij verschillende amateurverenigingen in het noorden. Tot 1985. In dat jaar maakt hij de overstap naar SC Heerenveen, de club die hij tot 2004 trouw bleef. Na de Friezen, kreeg hij tussen 2004 en 2009 Nederland op de banken met het winnen van Europese titels met Jong Oranje. Als bondscoach van Jong Oranje ging hij in het kader van teamontwikkeling, met zijn ‘te jonge miljonairs’, bij CIOS-vriend Tjalling van den Berg, een middag apenkooi spelen in de Heerenveense Turnhal. Dat bleek het zaadje voor iets wat zich vandaag de dag, onder de naam Eco-coachen, ontwikkelt tot een broedplaats voor fysiek-mentale coaches. Met zijn open, nieuwsgierige blik trok Foppe vervolgens naar Zuid-Afrika en andere oorden in de wijde wereld, om in 2015 terug te keren bij ‘zijn’ SC Heerenveen. De clubliefde spatte er tijdens de persconferentie op 28 november vanaf, alleen zegt mijn gevoel dat de samenwerking misschien een half jaar te lang duurde. Het verhaal van Foppe was nog niet af.

En toen kwam ineens de vraag om een bijdrage te leveren aan het vrouwenvoetbal. Ooit las ik een Grieks gezegde: ‘Een samenleving groeit wanneer oude mannen bomen planten, waarvan ze de bloei nooit zullen meemaken’. Hierbij moet ik denken aan Johan Cruyff, die met zijn nalatenschap het voetbal tot in de lengte van dagen zal verblijden. Hierbij moet ik denken aan Foppe de Haan. De voetbaltrainer die zich vanuit de amateurs doorontwikkelde naar het profvoetbal. De trainer die nu in een soort van Ubuntu-achtige leiderschapsrol (google maar eens op ‘Ubuntu Afrika’) het vrouwenvoetbal en mannenvoetbal, amateurs en profs, plezier en prestatie, verbindt.  Als een volleerde stamoudste, vertelt hij wereldwijze voetbalverhalen en geeft het stokje over aan een nieuwe generatie.

Ik gun deze ‘oude man’ een mooi afscheidscadeau.

Mark Postma

Reacties (1)

Reageren