Rondje langs de Delfzijlster velden

Geplaatst: door

REGIO – Op de zaterdagmiddag deed een marktplaats-boodschap in Bierum, een klein plaatsje onderdeel uitmakende van de gemeente Delfzijl, me besluiten om eens even een kijkje te gaan nemen op de velden aldaar. Het werd deels een stapje terug in de tijd. In een nu alweer ver en grijs verleden had ik ooit eens gespeeld tegen ploegen uit deze regio. De tocht werd koud, winderig en nattig. Alleen in de hoofdplaats van gemeente bleek er te worden gespeeld, op de overige velden was geen sterveling te vinden.

door Gert Meulman

Delfzijl

De reis begon in Delfzijl. Sinds vorig seizoen zijn de zondag en zaterdagvoetballers van Neptunia en de Eems Boys samen en speelt hun eerste elftal op de zaterdag. In hun eerste jaar werd de ploeg meteen kampioen en op dit moment doen de havenbewoners verdienstelijk mee in de 2e klasse. Na een rondblik over het terrein werd de reden van het wel doorgaan van de wedstrijd al snel duidelijk. Naast het oude vertrouwde en prachtig in het centrum van Delfzijl gelegen hoofdveld met haar nostalgische hoofdtribune, liggen er sinds kort twee keurige kunstgrasvelden aan de overkant van de straat. Ik was op tijd, dus eerst maar eens wat rondgepraat met wat oudere clubmensen. Neptunia had op dat hoofdveld ooit gespeeld om het algeheel amateur kampioenschap van Nederland. Er werd toen nog omgekleed onder de oude, maar nu nog in zeer goede staat verkerende hoofdtribune, een visite kaartje. We hebben de boel als club goed voor elkaar, maar drie velden is voor ons niet toereikend en hierdoor heeft de club inmiddels een ledenstop moeten doorvoeren (op de website valt er te lezen dat de club op dit moment 825 leden telt). Op navraag blijkt de indruk van de programma-verkoper dat er er wat meer oud-Eems Boyers dan oud-Neptunianen nu nog naar de club komen, maar dat zou ook zo andersom kunnen zijn. Het programmaboekje zag er trouwens voortreffelijk en rijkelijk verzorgd uit. Weet het niet zeker, maar volgens mij had of heeft oud-Eems Boys man, Rob Moes, hier zijn aandeel in. “Most es n’keer in Delfziel komn Gert, den loat ik die ons prachteg complex zain”, pracht kerel die Moes. Nog wel een klein aandachtspuntje aangaande het programmaboekje, NEC bleek zichzelf vergeten te zijn in de genoemde ranglijst. Ondanks het koude en natte weer was er best veel publiek op de been. Naast de vele plu’s waren er zelfs een paar echte oud-hollandse klompen waar te nemen van de bezoekende supporters uit het Drentse Zuidwolde. Voorafgaand aan de wedstrijd bleek het muziek uit opgetrommelde geluidswagen net even iets te enthousiast voor sommigen, de spelers liepen met de vingers in de oren van het veld. De wedstrijd eindigde in duidelijke overwinning voor de thuisploeg, de ZZVV-ers konden met een 6-1 aan de broek aan hun lange terugreis van bijna 100 kilometers huiswaarts keren.

Holwierde

Lang en breed liggen de velden nog geen vijf kilometer bij elkaar vandaan. De voetbalvereniging Holwierde werd opgericht op 01 april 1933. De club bespeelt het Sportpark Katmis aan de Hoofdweg in Holwierde en beschikt over twee speelvelden. De clubkleuren zijn shirt wit met rode bies, kraag en manchetten, zwarte broek en rode kousen (informatie website van de club). Ikzelf was daar nog nooit geweest, maar wetende dat de club nog geen vier jaar terug uitkwam in de 1e klasse, was ik toch wel wat benieuwd naar de plek. De club speelt inmiddels, nadat het denk ik ergens fout is gegaan, nu voor derde achtereenvolgende seizoen in de 5e klasse. Ze staan nu op een vierde plek en maken nog kans op promotie. De wedstrijd vandaag tegen TEO, Ten Post en omstreken, bleek niet door te gaan, het veld lag er verlaten bij. Wat er nog wel was te zien was het omroephuisje en de kleine tribune, zaken die deden terugdenken aan de tijden van weleer.

Godlinze

Ook wel een beetje de “stad” van Bruno Santanera. Ooit speelde ik daar mid jaren tachtig en maakte het enige, voor mijn doen schaarse en beslissende doelpunt. Wat ik nog wist is dat er naast een gymnastiekzaaltje werd gespeeld. Bij aankomst bleek haast alles nog van hetzelfde, de gymzaal stond er nog en het veld lag er netjes doch verlaten en drassig bij. Ook hier bleek niet te worden gevoetbald, het tweede had moeten spelen, maar de wedstrijd bleek er door de nattigheid uit te zijn gegooid. Godlinze kent op dit moment geen eerste elftal meer. Op de website van de club valt er te lezen: Godlinze 1, niet in competitie dit jaar. De namen van vorig jaar toen er nog uitgekomen werd in de 3e klasse. Raymond Bogema, Robert Boyer, Yunus Çiftçi, Ferdi Görgülü, Ivar Kappen, Bas Krajenbrink, Reinout Krajenbrink, Robbin Kuipers, Zeki Kurt, Andy Pawirosastro, Ali Piçak, Marcel Poort, Renato Santanera, Rick Sterenberg, Zeki Tas, Kadir Tekenbas, Ömer Tekenbas, Bobby de Vries, Danny de Vries en Elsin Yilmas. Een dichtbij maar toch alweer een vergane glorie dus.

Spijk

Het torentje van Spiek en Ede Staal, haast al zichtbaar als je de slingerende wegen buiten Godlinze opgaat. Op zoek naar het veld van de plaatselijke voetbaltrots genaamd Poolster. Ooit tegen gespeeld en de naam Jampie Uilhoorn vergeet ik niet meer zo snel. Hij maakte ze veelvuldig en het schijnt dat zijn zoon nu in het eerste actief is. Op het sportpark Oldencate aangekomen bleek een koude regen en een verlaten veld mijn deel, ook hier een afgelasting. Poolster, nu uitkomende in de 3e klasse had de degens moeten kruisen met de Heracliden uit Uithuizermeeden, ook wel als oet Mei betiteld. Wederom geen doorgang dus, maakt niet uit, het was een mooie tocht. Mijn conclusie, NEC boft toch maar mooi met hun kunst op het veld, lijkt ook geen overbodige luxe in het prachtige land van het toch wel erg natte klei.

Reageren