Wessel Aslander: liever rasvoetballers dan raspolitici

Geplaatst:

Mijn kennis van en interesse voor de politiek is wel eens groter geweest. In een vorig leven bezocht ik namens de krant gemeenteraadsverslagen en schreef daar verslagen van. Boeiend, interessant en (soms) vermakelijk. Vooral bij kleine, voormalige gemeenten zoals Oldehove en Ezinge.

De campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen heb ik trouwens behoorlijk gevolgd. Uiteraard bracht ik woensdag mijn stem uit, want die plicht heb je in mijn ogen. Ik wil best toegeven dat ik vroeger geregeld op de PvdA heb gestemd. Gaandeweg had ik het wel gehad met de betweterige regenten die over hun eigen ambities struikelen. De genadeloze afstraffing verbaast me dan ook geenszins. Benieuwd wat voor kabinet we straks krijgen. Mark Rutte blijft premier en CDA en D66 gaan in elk geval meeregeren, mag je aannemen. De laatste jaren kleefde aan de VVD-leider het etiket ‘onbetrouwbaar’, waarvan hij verlost zal moeten raken.

Fan van Hicham Faik (Excelsior)

Raspoliticus is Rutte zeker, maar zelf heb ik meer met rasvoetballers. Voor mijn part duid je ze aan als straatvoetballers. Zo ben ik al jaren zeer gecharmeerd van Hicham Faik, die zaterdag tegen SC Heerenveen nog een deel van een tand verloor. Tijdens FC Groningen-Excelsior heb ik vorige maand speciaal op hem gelet. De Nederlands-Marokkaanse middenvelder voetbalt puur op techniek. Bijna achteloos lepelde de 24-jarige stilist de bal uit stand boven Sergio Padt op de lat. Later kwamen Rotterdammers alsnog op 1-1 en terecht. Het was één van de vele teleurstellende vertoningen van FC Groningen dit seizoen. Het grijze collectief van Ernest Faber (Dick Lukkien had mijn voorkeur) pakte inmiddels zeven rode kaarten, al tekent Juninho Bacuna bijna voor de helft van dat aantal. Wel een speler met (veel) potentie trouwens.
Maar wat zou ik Faik graag in het Noordlease Stadion aan het werk zien. Eind 2011 was hij op proef bij de FC. Beide afgelopen seizoenen diende Faik Roda JC, dat zijn contract niet verlengde. Het armlastige Excelsior durfde het wel aan met de transfervrije technicus, maar voor (maximaal) een ton had Groningen een aantrekkelijke speler kunnen inlijven. Bovendien zit er een goede kop op. Mounir el Hamdaoui en Hakim Ziyech zijn/waren heel andere types.

De rapste niet

Oké, evenals Hedwiges Maduro is Faik de rapste niet. In Groningen is Maduro op weg naar de uitgang. Triest. Ooit een sierlijke speler, altijd aanspeelbaar, mooie trap en vaak naar dezelfde kleur spelend. Hij deed me denken aan Tarik Oulida, waarvan Johan Cruijff ooit bijzonder gecharmeerd was. Ook van Gerald Vanenburg was ik liefhebber. Vaak oogstte hij kritiek om zijn zogenaamde gebrek aan rendement. Helaas was zijn stem vaak mikpunt van spot. Ook veel klassieke linksbuitens waren rasvoetballers, zoals Rob de Wit, Pieter Huistra, Peter Hoekstra, Piet Keizer, Coen Moulijn en Rob Rensenbrink. Tuurlijk, Arjen Robben mag in zo’n rijtje niet ontbreken. Maar de Bedumer zie ik meer als een moderne, allround aanvaller. Met snelheid en een fantastisch schot met links (komend vanaf rechts) als dodelijke wapens.
Ach, ik realiseer me best dat het voetbal enorm is veranderd. Fitheid, snelheid en kracht wegen anno 2017 veel zwaarder dan een aardige trap of beweging in de vorige eeuw. Maar ik blijf oog houden voor de straatvoetballers. Dus types als Erolind Derguti (sinds kort Oranje Nassau), Rense Dijk (VEV’67), Romano Djababoe (Be Quick 1887), Oebele Schokker (Harkemase Boys) en vroeger Jack Soumeru (ACV) en Elle Smit (Appingedam). Lang leve de rasvoetballers.

Wessel Aslander

Reacties (4)

  1. esserberg zegt

    Ook verdedigers kunnen rasvoetballers zijn.
    Gisteravond Matthijs de Ligt; 17 jaar en speelt een onbevangen en sublieme wedstrijd tegen de zwaargewichten uit Kopenhagen.

  2. sikterlan zegt

    Prima column Wessel. Helaas beschikken straatvoetballers over een bedroevende mentaliteit. Faik, prima speler, lui en mentaal zwak. Zelfde verhaal met Nouri, Bergwijn etc etc. Meevoetballers, winnen nooit een wedstrijd voor je.

    Kan iemand mij misschien vertellen waar men het op baseert dat J. Bacuna een groot talent is? In die 2 jaar heb ik heb nog nooit op een goede actie, laat staan wedstrijd, kunnen betrappen .

    • Koploper zegt

      Eens. Blijkbaar is het maken van drieste overtredingen en wat kittige beweginkjes tegenwoordig voldoende om als aanstormend talent te worden beschouwd. Als Bacuna leert om over de bal te kijken en het twee keer raken gaat beheersen praten we verder.

Reageren